8 kwietnia 2013

Zestawienie prezentuje kościoły w Ostrowcu Świętokrzyskim i w okolicach, rekomendowane przez serwis DwaSerca.info do zawarcia sakramentu małżeństwa z uwagi na ich walory estetyczne.
 
——————————————-
 

Wezwanie: Świętego Michała Archanioła
Adres: Ostrowiec Św., ul. Okólna 19, tel. (+48) 41 2479270, Wikariat: tel. (+48) 41 2479277, (+48) 41 2479263, email: michal_ostrowiec@sandomierz.opoka.org.pl
Współrzędne geograficzne: N: 50o56’18,62″ E: 21o23’16,89″
Krótki opis kościoła: W 1614 r. książę Janusz Ostrogski ufundował kościół budując go „na wyniosłym wzgórzu ku czci Przenajświętszej Trójcy, Matki Bożej i Św. Uriela Anioła”. Wtedy również została erygowana parafia. Uroczystego poświęcenia kościoła dokonał biskup Walerian Lubieniecki z Wołoszczyzny z upoważnienia biskupa Piotra Tylickiego. Wtedy także zostały pokonsekrowane trzy ołtarze: wielki ku czci św. Michała Archanioła i dwa boczne ku czci św. Wawrzyńca i św. Marii Magdaleny.

W czasie wojen szwedzkich kościół uległ zniszczeniu. W roku 1784 Rogalińscy, właściciele Ostrowca, zaczęli go odbudowywać. Odbudowy dokończył w roku 1803 książę Józef Czartoryski. W 1923 r. ks. proboszcz Wacław Wodecki, przy współpracy parafian, rozpoczął przebudowę kościoła przez podniesienie i przedłużenie nawy środkowej, dobudowania naw bocznych, kaplicy pogrzebowej, sali brackiej i zakrystii oraz korytarzyka za wielkim ołtarzem. Wzniesiono okazałą wieżę. Dachy nakryto dachówką. Prace budowlane dokończył w 1938 r. ks. Tadeusz Szubstarski. Plan przebudowy opracował arch. Stefan Szyller jeszcze za czasów proboszcza Jana Naulewicza (1902-1910).

Obecnie w kościele są cztery ołtarze: główny p.w. św. Michała Archanioła i trzy boczne: Najświętszego Serca Jezusowego, Matki Bożej i św. Anny. Uroczystego poświęcenia kościoła dokonał w 1959 r. bp Piotr Gołębiowski.

„Katalog Zabytków Sztuki w Polsce” określa: „Kościół jest bezstylowy. Ołtarz główny kamienny klasycystyczny z rzeźbami aniołów, uzupełniony nasadą projektu arch. Józefa Jamroza z 1944 roku. Chrzcielnica marmurowa późnobarokowa z XVIII w.” W 1969 r. kościół został pomalowany przez artystę malarza Zygmunta Klaryskę. Na Dolnych dachach kościoła zdjęto dachówkę zastępując ją ocynkowaną blachą. W 1990 r. zdjęto dachówkę także z górnego dachu, który pokryto blachą miedzianą.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Najświętszego Serca Jezusowego
Adres: Ostrowiec Św., ul. Poniatowskiego 4, tel. (+48) 41 2481284
Współrzędne geograficzne: N: 50o55’45,34″ E: 21o23’10,72″
Krótki opis kościoła: Kościół parafialny drewniany w stylu zakopiańskim wg projektu inż. Tadeusza Rekwirowicza został wybudowany w 1932 r. staraniem ks. Władysława Zdąbłasza. Fundatorem był dyrektor Zakładów Ostrowieckich inż. Mieczysław Iwaszkiewicz. W 1950 r. wybudowano plebanię i zakupiono dom parafialny przy ul. Klimkiewiczowskiej. W latach 1982-1984 kościół pokryto blachą miedzianą, po zdjęciu gontów.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 
Wezwanie: Świętej Jadwigi Królowej
Adres: Ostrowiec Św., Osiedle Stawki 36, tel. (+48) 41 2470717, Wikariat: tel. (+48) 41 2470351, (+48) 41 2470331, E-mail: jadwigaostr@sandomierz.opoka.org.pl
Współrzędne geograficzne: N: 50o57’1,23″ E: 21o24’29,78″
Krótki opis kościoła: Dnia 15 stycznia 1984 r. na placu stanowiącym własność parafii św. Michała przy ul. Hubalczyków został postawiony i poświęcony przez bpa E. Materskiego krzyż. Od tego czasu ludzie zaczęli się gromadzić przy tym krzyżu na Mszę świętą odprawianą w każdą niedzielę. Zadaszenie nad ołtarzem, a następnie budowa kaplicy, dokonywały się pod kierownictwem ks. Stanisława Szczypiora. Dnia 7 grudnia 1986 r. bp E. Materski poświęcił zbudowaną w ciągu kilku dni kaplicę drewnianą. 16 lipca 1988 r. ks. kard. Franciszek Macharski osobiście ofiarował i uroczyście wprowadził do kaplicy relikwie bł. Jadwigi Królowej, które po kilku miesiącach zostały skradzione w czasie włamania do kaplicy. Ponownie relikwie sprowadzono z Wawelu 30 czerwca 1990 r., a uroczyście je wniósł do kaplicy bp E. Materski. Od października 1994 roku rozpoczęto budowę nowej świątyni. W czerwcu 1996 roku bp Wacław Świerzawski poświęcił fundamenty i wmurował kamień węgielny. W listopadzie 2001 roku wykonano sufit w nawie głównej świątyni.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Świętego Kazimierza Królewicza
Adres: Ostrowiec Św., al. Jana Pawła II 41, tel. (+48) 41 2664462, Wikariat: tel. (+48) 41 2665541, e-mail: swkazimierz@onet.pl
Współrzędne geograficzne: N: 50o57’0,29″ E: 21o23’18,07″
Krótki opis kościoła: W 1982 r. władze państwowe wyraziły zgodę na budowę domu katechetycznego. Budynek ten wraz z mieszkaniami dla księży został wzniesiony w 1984 r. W grudniu 1982 roku przystąpiono do składania drewnianego baraku – zaplecza, który stał się kaplicą. Pierwsza Msza święta połączona z poświęceniem krzyża na placu została odprawiona 13 lutego 1983 r. Dnia 20 lutego 1983 r. bp E. Materski poświęcił kaplicę pod wezwaniem św. Kazimierza. Parafia została erygowana dekretem z dnia 14 stycznia 1984 r. W 1986 roku władze państwowe wyraziły zgodę na budowę kościoła. 3 marca 1997 roku parafia po trzynastu latach starań otrzymała ziemię pod budowę kościoła. Budowę nowej świątyni rozpoczęto w 1997 roku. 13 kwietnia 2008 roku w parafii pw. Św. Kazimierza w Ostrowcu Świętokrzyskim podczas nabożeństwa dziękczynnego zakończono sprawowanie kultu Bożego w drewnianej kaplicy. Najświętszy Sakrament został uroczyście przeniesiony do nowej świątyni, której poświęcenia dokonał bp Andrzej Dzięga.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Najświętszej Maryi Panny Saletyńskiej
Adres: Ostrowiec Świętokrzyski, ul. Piaski 3, tel. (+48) 41 2665346, Wikariat: tel. (+48) 41 2620206, (+48) 41 2630796, e-mail: parafianmp@gmail.com
Współrzędne geograficzne: N: 50o57’4,14″ E: 21o22’4,59″
Krótki opis kościoła: Projekt budowy nowego kościoła w Ostrowcu na Piaskach powstał w 1936 r., kiedy ks. kan. T. Szubstarski, ówczesny proboszcz parafii św. Michała w Ostrowcu zakupił na ten cel od hrabiny Marii Wielopolskiej, na mocy aktu z dnia 15 października 1936 r., 4,48 ha ziemi ornej na Piaskach. W 1938 r. nabyto od Macierzy Szkolnej plac pod budowę kościoła, położony przy ul. Sienkiewicza i ul. Piaski (narożnik) o powierzchni 1.51 ha, który w roku 1946 Skarb Państwa przekazał na własność Kościoła. Poprzednio zaś kupiona ziemia (1,51 ha) stanowiła beneficjum parafialne. Kościół zawdzięcza swoje powstanie ks. T. Szubstarskiemu i p. inż. Mieczysławowi Iwaszkiewiczowi, dyrektorowi Huty Ostrowiec, który w pewnej części finansował fundamenty pod całą świątynię i mury kaplicy (zwanej „mały kościółek”). Poświęcenia fundamentów dokonał bp Jan Kanty Lorek dnia 2 października 1938 r. Prace przy budowie kościoła przerwały działania wojenne. Podczas okupacji wspólnym wysiłkiem dokończono budowanie kaplicy. Uroczystość poświęcenia odbyła się dnia 15 listopada 1942 r. Parafia została erygowana dnia 15 października 1946 r. i związana „pleno iure” ze Zgromadzeniem Księży Misjonarzy Saletynów, które przez swego przedstawiciela ks. Bronisława Młynarskiego zajmowało się budową kościoła i pracą duszpasterską przez 9 lat.
W latach 1979-1984 wzniesiono kościół górny wg projektu inż. Stanisława Preussa i plebanię. Obydwa budynki z cegły białej, silikatowej. Po 1992 r. prowadzone były prace nad wyposażeniem i wystrojem kościoła: założono witraże, ułożono marmurową posadzkę, przebudowano prezbiterium (tabernakulum, chrzcielnica), wykonano artystyczny wystrój kaplicy MB Saletyńskiej, wykonano konfesjonały, ławki, rzeźby (wizerunek ukrzyżowanego Jezusa 4,5 m wysokości, MB Saletyńskiej Płaczącej w kaplicy i Drogę Krzyżową w głębokiej rzeźbie).
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Miłosierdzia Bożego
Adres: Ostrowiec Św., ul. Polna 3, tel. (+48) 41 2633141, Wikariat: tel. (+48) 41 2665864, (+48) 41 2633614, e-mail: milbozostr@sandomierz.opoka.org.pl
Współrzędne geograficzne: N: 50o56’34,88″ E: 21o24’11,66″
Krótki opis kościoła: W 1982 r. zbudowano kaplicę, sale katechetyczne oraz mieszkanie dla księży. Kaplicę poświęcił 10 kwietnia 1983 r. bp Stanisław Sygnet. Parafia została erygowana dekretem ks. bpa E. Materskiego 1 stycznia 1984r. Budowę kościoła rozpoczęto 16 czerwca 1984 r. Projekt kościoła wykonał inż. arch. Adam Gustaw z Rzeszowa. Główny konstruktor inż. Józef Kocer z Rzeszowa. Styl kościoła nowoczesny. Powierzchnia użytkowa kościoła 1350 m2. Kościół jest cały podpiwniczony. Obecnie w dolnej części kościoła są odprawiane Msze święte i nabożeństwa we wszystkie niedziele i święta. Kościół górny składa się z trzech naw. 25 września 1985 r. bp S. Sygnet dokonał wmurowania aktu erekcyjnego w mury budującego się kościoła dolnego. 14 maja 1987 r. J.E. Kardynał Franciszek Macharski odprawił uroczystą Mszę świętą na rozpoczęcie Kongresu Eucharystycznego. W 1990 r. wykonano stropy na nawie głównej i nawach bocznych. W 1991 r. wykonano konstrukcję dachową drewnianą pod kierunkiem Jana Czechowicza z Wadowic. Pokryto również dach blachą falistą trapezową koloru jasny brąz. W kościele położono posadzkę oraz wyposażono prezbiterium w ołtarz i ambonę z marmuru, siedziska dla celebransa i asysty. Zamontowano w całym kościele ławki. W nawie bocznej postawiono dębowy krzyż z rzeźbą Pana Jezusa. Wykonano dębowe drzwi i obłożono główne schody granitem.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 
Wezwanie: Matki Odkupiciela
Adres: Ostrowiec Świętokrzyski, Os. Rosochy 60, tel. (+48) 41 2472835, Wikariat: tel. (+48) 41 2472910
Współrzędne geograficzne: N: 50o56’28,2″ E: 21o24’46,64″
Krótki opis kościoła: Dnia 4 kwietnia 1988 roku bp E. Materski odprawił Mszę świętą i poświęcił krzyż na placu wskazanym przez władze państwowe pod budowę obiektów sakralnych na Osiedlu Rosochy. Dekret o utworzeniu nowej parafii został wydany 1 października 1988 roku. Plac został wytyczony i ogrodzony, a jego poświęcenia dokonano dnia 24 września 1989 roku. Nabożeństwo rozpoczynające uroczyście budowę kościoła odbyło się 14 sierpnia 1990 roku przy udziale księży biskupów: E. Materskiego i A. Odzimka, oraz władz miasta Ostrowca Św. Projekt kościoła wykonali: inż. arch. Janusz Gruszczyński, oraz mgr inż. Andrzej Czajkowski, obydwaj ze Skarżyska Kamiennej.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 
Wezwanie: Świętego Mikołaja
Adres: Szewna, Pl. Księdza Marcina Popiela 2, tel. (+48) 41 2484370, e-mail: szewna@sandomierz.opoka.org.pl
Współrzędne geograficzne: N: 50o54’57,2″ E: 21o21’53,45″
Krótki opis kościoła: Parafia Szewna jest jedną ze starszych parafii tutejszej okolicy. Parafia została erygowana przed rokiem 1326. Kościół w Szewnie, jak wspomina J. Długosz w 1440 r., był drewniany. W XVII wieku został rozebrany, a z jego drzewa zbudowano szkołę. Potem stanął w Szewnie kościół murowany, ale mały, ciemny, bez bocznych naw, bez kaplic i wieży. W 1657 r. złupiony i znieważony przez Szwedów. W 1755 roku kościół ten rozebrano, a materiał użyto do nowego, obecnego kościoła. Swoim nakładem wymurował go ks. Sebastian Pisulewski. Zaprojektował też całe otoczenie: plebanię, wikarówki, dom dla służby. Architektem i dozorcą budowy tegoż kościoła był ks. Józef Karsznicki z zakonu jezuickiego. Przy budowie zatrudnieni byli: majster Mikołaj Pawłowski oraz malarz Walenty Micznowski, stolarz Franciszek Miler z Sandomierza i cieśla Sebastian. Kościół zbudowany jest częściowo z kamienia i częściowo z cegły. Utrzymany jest w stylu późnobarokowym. Cały kompleks architektoniczny stanowi zabytek wysokiej klasy. Zdobi go piękny fronton między dwoma bocznymi wieżami. Kościół ma trzy nawy. Za prezbiterium ośmioboczna rotunda.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Świętej Zofii i Świętego Stanisława Kostki
Adres: Bodzechów, ul. Szosik 2, tel. (+48) 41 2643791, e-mail: bodzechow@sandomierz.opoka.org.pl
Współrzędne geograficzne: N: 50o54’35,18″ E: 21o26’35,51″
Krótki opis kościoła: Historia kościoła parafialnego w Bodzechowie rozpoczyna się w roku 1932. Aniela Kotkowska, wdowa, właścicielka majątku ziemskiego w Bodzechowie ofiarowała wraz ze swoim zięciem Janem Gombrowiczem, na rzecz przyszłej parafii półtorej morgi ziemi, znajdującej się obecnie przy głównej drodze Ostrowiec – Lublin, w centrum wioski Bodzechów. Jan Gombrowicz z własnych funduszy zakupił i przewiózł modrzewiowe drzewo z rozebranego kościoła we Wsoli k. Radomia. W akcie ofiarodawczym zrobiono zastrzeżenie, aby ciągu 5 lat rozpoczęto budowę kościoła. W przeciwnym razie cofa się akt wystawionej darowizny. Kuria Diecezjalna w Sandomierzu w porozumieniu z księdzem proboszczem parafii Denków wyznaczyła organizatorem budowy wikariusza parafii Denków ks. Józefa Nitę. Zorganizowano komitet budowy z miejscowych gospodarzy. Plan budowy wykonał bezinteresownie inż. Rekwirowicz, architekt z Zakładów Ostrowieckich. Zakupiono dodatkową część drzewa sosnowego z miejscowego tartaku. Praca rozpoczęta w kwietniu 1937 r. zakończona została w listopadzie. Ściany zbudowano z belek modrzewiowych, obitych zakonserwowanymi deskami sosnowymi. Budynek pokryty został jodłowym gontem. Uroczystego poświęcenia dokonano 14 listopada 1937 r.
Parafię erygował w 1950 r. bp Jan Kanty Lorek. Proboszczem został ks. Józef Nita. Uroczystość ogłoszenia tego aktu odbyła się w kościele 17 grudnia 1950 r. Dzwonnica koło kościoła zbudowana została wraz z zakupionymi dzwonami w 1953 r.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Adres: Ćmielów, ul. Ostrowiecka 36, tel. (+48) 15 8612056, Wikariat: tel. (+48) 15 8615353, (+48) 15 8615858
Współrzędne geograficzne: N: 50o53’31,31″ E: 21o30’14,6″
Krótki opis kościoła: Parafia erygowana przed rokiem 1326. Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia NMP jest wzmiankowany w 1326 r. Odnowiony gruntownie w 1509-1510 r. kosztem Mikołaja Szydłowieckiego burgrabiego krakowskiego. W połowie w. XVI zniszczony przez arian, restaurowany ok. połowy w. XVIII, oraz dwukrotnie w XIX wieku. Gotycki, w bryle o zatartym charakterze stylowym. Orientowany, murowany z kamienia, tynkowany, jednonawowy z węższym prostokątnym prezbiterium, za którym od strony wschodniej znajduje się zakrystia z przedsionkiem. Wnętrze prezbiterium nakryte stropem kasetowym, polichromowanym, zapewne z pocz. w.XIX, w nawie strop z desek z fasadą ok. połowy w. XVIII. Dachy strzeliste, dwuspadowe, na dachu nawy późnobarokowa wieżyczka z ok. połowy XVIII w. Ołtarz główny, późnobarokowy ok. 1692 r., a w nim obraz łaskami słynący Matki Bożej Pocieszenia z końca wieku XVII. Dwa ołtarze boczne, poświęcone w 1768 r. W lewym ołtarzu krucyfiks, rzeźba włoska późnobarokowa z pocz. wieku XVIII na tle płaskorzeźby Jerozolimy, w prawym obrazy późnobarokowe ok. poł. XVIII w. św. Anny Samotrzeciej i Przemienienia Pańskiego. Trzeci ołtarz boczny z obrazem Serca Jezusowego. Ambona rokokowa, chrzcielnica kamienna barokowa I poł. XVIII w. Kościół malowany w 1963 r., restaurowany w 1972 r. oraz w 1987 r. pokryty nową blachą ocynkowaną. W 1989 r. dokonano gruntownej konserwacji trzech ołtarzy (głównego), Męki Pańskiej, św. Anny i Najśw. Serca Jezusowego.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Świętej Barbary
Adres: Mychów 52, tel. (+48) 41 2654617
Współrzędne geograficzne: N: 50o54’41,77″ E: 21o17’17,95″
Krótki opis kościoła: Kościół został wybudowany w 1772 r. przez ks. proboszcza Smagłowskiego przy dużym udziale dziedziczki Mychowa Zofii Bidzińskiej. Jest zbudowany z kamienia i ma formę krzyży łacińskiego. Był uroczyście poświęcony 24 sierpnia 1788 r. przez biskupa Boxę Radoszewskiego. Po pożarze, który miał miejsce jesienią 1921 roku, przystąpiono do remontu. Do stanu używalności doprowadzono kościół na odpust św. Barbary w 1922 roku. Gruntowną odnowę przeprowadzono w latach 1973-1977, pod kierunkiem ks. proboszcza Stanisława Dadeja SCJ. W czerwcu 1993 r. wykonano zewnętrzną elewację kościoła.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Sanktuarium Matki Boskiej Bolesnej
Adres: Godów 84a, Pawłów k. Starachowic, tel. (041) 2721888, e-mail: sanktukalkow@radom.opoka.org.pl
Współrzędne geograficzne: N: 50o57’47,38″ E: 21o10’22,79″
Krótki opis kościoła:
W 1967 r. do parafii w Krynkach przyjeżdża do pracy ks. Czesław Wala i obejmuje obowiązki Wikariusza. W szopie bez podłogi, sufitu, z dziurawym dachem, którą własnoręcznie wyremontował, zorganizował punkt katechetyczny. Po czterech latach powstaje idea budowy kaplicy św. Maksymiliana Marii Kolbego.
W 1982 r. rozpoczyna się budowa kościoła. W kwietniu rozpoczęto kopanie fundamentów, a w ciągu 153 dni stanęły mury. Przy budowie pracowała cala parafia, a nawet głuchoniemi, których duszpasterzem w diecezji był ks. Wala, dobrze znający język migowy. W 1982 roku w sierpniu ksiądz wraz z grupą młodzieży przyjeżdża z pielgrzymką do Lichenia i tam spotyka się z kustoszem sanktuarium Matki Boskiej Licheńskiej ks. Eugeniuszem Makulskim, urodzonym w Kotarszynie, blisko Kałkowa. Owocem tej wyprawy było ofiarowanie przez księdza Makulskiego kopii obrazu Matki Boskiej Licheńskiej dla kościoła w Kałkowie i ustalenie, że ingres Matki Boskiej z Lichenia nastąpi 21 maja 1983 roku w uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Po zapadnięciu tej ważnej decyzji, przystąpiono do intensywnych przygotowań.
Przed zimą kościół został zadaszony i pokryty blachą, a 9 czerwca 1984 r. odbyło się uroczyste przeniesienie obrazu z kaplicy do dolnego kościoła. 21 maja 1988 r., w wigilię uroczystości Zesłania Ducha Świętego, w piątą rocznicę ingresu Bolesnej Królowej Polski do Kałkowa, ks. bp Marian Zimałek poświęcił nową sukienkę dla obrazu, po czym w uroczystej procesji obraz został przeniesiony na stałe z dolnego do górnego kościoła. Budowa kościoła została ukończona, a wzniesiono ją jako wotum dziękczynne za ocalenie Narodu Polskiego od ateizmu z błagalną prośbą o pokój na świecie.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Świętego Marcina Biskupa (kolegiata)
Adres: Opatów, ul. Grota Roweckiego 8, tel. (+48) 15 8682764
Wikariat: tel. (+48) 15 8682801, E-mail: kolegiataopatow@o2.pl
Współrzędne geograficzne: N: 50o48’7,45″ E: 21o25’15,34″
Krótki opis kościoła: Kościół kolegiacki i parafialny pod wezwaniem św. Marcina zbudowany w drugiej połowie wieku XII z kamienia ciosowego, na planie krzyża łacińskiego, trójnawowy, bazylikowy z transeptem, orientowany, w stylu romańskim, z dwuwieżową fasadą. W XV wieku dobudowano do kościoła wzdłuż jego naw: zakrystię, kapitularz i skarbiec kościelny (archiwum i biblioteka). W 1502 roku kościół został spalony przez Tatarów. Odbudowany w XVI wieku kosztem kasztelana Krzysztofa Szydłowieckiego z dodaniem elementów późnogotyckich (sklepienia, północny portal, zakończenia ścian prezbiterium, transept, górna część wieży północnej). Wystrój wnętrza (ołtarze, balustrada, rzeźbione stalle kanonickie, ławki dla wiernych, obudowa organów, ażurowe drzwi do zakrystii, polichromia) barokowy z XVII i XVIII wieku i czerwonego marmuru: Krzysztofa Szydłowieckiego (+1532) i jego rodziny, w tym słynny „Lament Opatowski”. Kolegiata posiada stary księgozbiór, w którym znajdują się inkunabuły i starodruki oraz dokumenty wartości historycznej i artystycznej, m.in. „Przywilej Opatowski” z 1519 r. z miniaturami Stanisława Samostrzelnika. Kościół był wielokrotnie restaurowany w ciągu wieków.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-
 

Wezwanie: Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Adres: Zakon Braci Mniejszych (Ojcowie Bernardyni), Opatów, ul. Klasztorna 3, tel. (+48) 15 8682310, e-mail: opatow@bernardyni.pl
Współrzędne geograficzne: N: 50o48’20,34″ E: 21o25’9,98″
Krótki opis kościoła: Fundację opatowską Ojców Bernardynów zapoczątkował w 1469 r. biskup lubuski Krzysztof Fryderyk II ofiarując istniejący kościół parafialny Wniebowzięcia NMP, położony na przedmieściu Opatowa. Fundację zatwierdził biskup krakowski Jan Rzeszowski, którego jurysdykcji podlegał Opatów. Ze strony zakonu fundację przyjęła kapituła w Lublinie. W 1469 r. ośrodek parafialny przeniesiono do Kolegiaty. Do końca XV wieku zakonnicy rozbudowali kościół, a także wznieśli murowany z kamienia ciosowego klasztor.
Po gruntownej przebudowie i powiększeniu świątynia utrzymała swój pierwotny gotycki charakter. Wzniesiony klasztor miał charakter obronny. Dziś resztki muru obronnego istnieją od strony głównego wejścia.
System obronny przydał się zwłaszcza w 1502 r., kiedy to klasztor przez cztery dni skutecznie odpierał ataki tatarskich watah. W latach 1621-22 gruntownie przebudowano kościół. Dano nowe sklepienie, wzniesiono dwie przyległe do nawy kaplice: św. Anny i św. Franciszka. Prawdopodobnie w tym czasie kościół zatracił swój pierwotny charakter gotycki, przyoblekając się w szatę barokową. Wiek XVIII przyniósł kolejne zmiany w strukturze kościoła. W czasie przebudowy rozebrano boczne kaplice.

W 1784 r. kościół otrzymał rokokową, iluzjonistyczną polichromię o tematyce maryjnej. W takiej szacie barokowo-rokokowej przetrwał do naszych czasów. Ołtarz rokokowy znajdujący się w kościele pochodzi z połowy XVIII wieku. Z tego czasu pochodzą obrazy Matki Bożej z Dzieciątkiem (w sukience) i Wniebowzięcia NMP oraz rzeźby św. Bonawentury i św. Piotra z Alkantary dłuta Macieja Polejowskiego. Stalle wraz z pulpitem w chórze zakonnym pochodzą z II połowy XVIII wieku. Wśród zabytków należy dostrzec obrazy ołtarzowe św. Franciszka i św. Antoniego z Padwy pędzla o. Franciszka z Sieradza, rzeźbę ołtarzową przedstawiającą Chrystusa w „Tłoczni mistycznej” w połowy XVII wieku oraz gotycki krucyfiks z ok. 1400 r. znajdujący się obok zakrystii. Konwent pod koniec 1864 r. uległ kasacie za sympatyzowanie z powstańcami styczniowymi. Kościół oraz klasztor bez opieki popadł w ruinę. Bernardyni powrócili dopiero w 1939 r.
Zobacz więcej: w serwisie,
 
 
——————————————-